جدید ترین عناوین خبری امروز
با ورود زامبی ها چند روز زنده می مانیم
طی انجام پروژه ای تحقیقاتی محاسبه شد

با ورود زامبی ها چند روز زنده می مانیم

طبق یک آنالیزآماری و طی تحقیقاتی جامع این رخداد مورد بررسی قرار گرفت تا احتمالات مختلف و رخداد های گوناگون با توجه به پیش فرض های حال حاضر بررسی شود که توضیحات آن را در واریته با ما بخوانید .

تا به حال فکر کرده اید که در نبرد مجازی بین انسانها و زامبی ها چه احتمالات آماری ای وجود خواهد داشت؟موجوداتی غیر واقعی با عنوان زامبی به قدری توسط عوامل هالیوود و افکار خبیثانه آنها در اذهان عمومی برجسته شدند که دانشجویان یک دانشگاه در انگلستان چندین فرضیه برای مقابله با این موجودات خیالی در روز مبادا ارائه داده اند.گویی آنها هم دچار این توهم شده اند که ممکن است روزی زامبی ها به حقیقت بپیوندند و به سمت انسان ها هجوم بیاورند.یک مقاله ی جدید از دانشجویان دانشگاه لیسستر انگلستان نشان می دهد که اگر زامبی ها در عالم واقعیت وجود داشتند، می توانستند در عرض ۱۰۰  روز جمعیت کره زمین را به ۲۷۳ نفر انسان سالم تقلیل دهند.

این مقاله در ژرونال دانشگاه لیسستر در بخش مقالات فیزیک منتشر شد و برای اثبات این ادعای آماری از مدلسازی SIR استفاده شد. این مدلسازی برای شبیه سازی اپیدمی شناسی کاربرد دارد که از آن برای محاسبه سرعت شیوع بیماری های همه گیر استفاده می شود.این اولین بار نیست که از استعاره «زامبی» برای محاسبه سرعت و وضعیت شیوع انواع و اقسام بیماری ها استفاده می شود.برای مثال در دسامبر ۲۰۱۵، ژورنال پزشکی انگلستان مقاله ای را با عنوان «عفونت زامبی ها ، همه گیرشدن، درمان و پیشگیری» منتشر کرد.

در آنالیز جدید، دانشجویان دانشگاه لیسستر فرض را بر این گذاشتند که هر زامبی می تواند ۹۰% شانس برای پیدا کردن و مبتلا کردن یک انسان سالم را در طول یک روز داشته باشد.این نرخ رشد برای بیماری زامبی در حدود دوبرابر رشد طاعونی است که در قرن چهاردهم جمعیت اروپا را به نابودی کشاند.همینطور تحقیق کنندگان فرض را بر این گذاشتند که هر زامبی بتواند به مدت ۲۰ روز بدون مغز زندگی بکند و بعد از ۲۰ روز خود به خود از بین برود.با فرض بر اینکه جمعیت جهان را هفت و نیم میلیارد نفر در نظر بگیریم، محققان محاسبه کردند که اگر این ماجرا فقط با یک زامبی شروع شود و با فرض اینکه هیچ نوع محدودیت جغرافیایی برای آنها در نظر نگیریم، جمعیت جهان ظرف مدت ۱۰۰ روز تا حدود ۱۸۱ نفر تقلیل پیدا می کند و در همین مدت زمان کوتاه ۱۹۰ میلیون زامبی در سراسر جهان پخش می شوند.

اما در یک مدل واقع بینانه تر شانس پیدا کردن قربانی برای زامبی ها را کمتر از ۹۰% در نظر گرفتند، به دلیل اینکه بعد از مدتی از شروع اپیدمی، تعداد انسان های سالم کم میشود، لازم به ذکر است که در این فرضیه احتمال کشته شدن زامبی ها به دست انسان ها را محاسبه نکرده اند که در آن صورت این محاسبات شکل دیگری به خود می گرفت و نتیجه ی متفاوتی داشت.
در تحقیقی دیگر آنها طول عمر زامبی ها را به جای ۲۰ روز به ۱ سال افزایش داده، و در عوض به انسانها ۱۰% شانس برای کشتن یک زامبی در در روز اختصاص دادند. همچنین زاد و ولد عادی انسانها را هم با این حالت در نظر گرفتند که هر زن بالغ بتواند هر ۳ سال یکبار بچه به دنیا بیاورد. در این حالت امید بیشتری برای بشریت بوجود آمد. اگرچه جمعیت بشریت با این مدل هم بعد از مدت کوتاهی به چندصد نفر کاهش پیدا کرد، ولی  تعداد زیادی از زامبی ها بعد از ۱۰۰۰ روز تلف شدند، و ۱۰۰۰۰ روز بعد از شروع اپیدمی، جمعیت انسانها دوباره شروع به زاد و ولد کردند و نسل زامبی ها به طور کامل برداشته شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *